Sátántangó
- 18 Nis
- 1 dakikada okunur
Filme Bakış, Sátántangó.
Film, dinmeyen yağmurun altında
uzayıp giden bir yürüyüşün ağırlığını taşır.
Hiç acele etmez, çünkü gidecek bir yer yoktur.
Zaman burada ısrarcıdır.
Yürür, bekler, durur ama asla kendini hızlandırmaz.
Burada insanlar değil, beklentiler yaşar.
Köhne bir topluluk, rüzgârla gelen bir haberi,
belki bir kurtarıcıyı bekler.
Umudun ve güvensizliğin aynı anda filizlendiği
bir toprak parçasında.
Her şey rutubet kokar.
Mekânlar, yüzler, sessizlikler bile ıslaktır.
Kamera bir yargıç değil, bir tanıktır.
Dinmeyen yağmurun, bitmeyen yürüyüşlerin tanığı.
Görüntüler o kadar somuttur ki,
kokusunu alırsınız.
Film bittiğinde kendinizi bir eşikte bulursunuz.
Göç etmek istersiniz, ama nereye?
İzlediğiniz şey bir hikâye değil,
içinize işleyen bir iklimdir.
Ve o iklim,
kolay dağılmaz.
Başka bir şey izlemeyi değil,
belki bir süre sadece durup,
içinizdeki çamuru dinlemeyi istersiniz.
