Filme Bakış

1988 — Theo Angelopoulos Filme Bakış, Landscape in the Mist. Bu film bir yolculuk anlatır.  Ama varılacak bir yer göstermez. Yürümek vardır.  Ama ulaşmak yoktur. Landscape in the Mist,  çocukların bir babayı arayışını değil,  insanın eksik olanı tamamlama arzusunu kayda alır. Burada baba bir kişi değildir.  Bir boşluktur. Ve boşluk, film boyunca sis gibi kalır. Angelopoulos zamanı uzatmaz.  Zamanı serbest bırakır. Çocuklar yürür.  Dünya ağırdır.  Yetişkinler suskundur. Hiç ki

1979 — Andrei Tarkovsky Filme Bakış, Stalker. Bu film bir yolculuk anlatmaz.  Bir bekleyişi kayda alır. İlerleyen şey insanlar değildir.  İlerleyen, onların inandıklarıdır. Stalker, en temelde bir inanç filmidir.  Ama bu inanç, yüksek sesle dile getirilmez.  Gösterilmez.  Kanıtlanmaz.  Sadece, adım adım sınanır. Bölge’ye girildiğinde dünya değişmez.  Değişen, insanın kendine bakma biçimidir. Film, insanın en derininde neyi arzuladığını sorar.  Ama cevabı özellikle geciktirir.