Filme Bakış

1966 — Ingmar Bergman Filme Bakış, Persona. Bu film konuşmaz. Konuşmanın bozulduğu anı dinler. Sözün artık güvenilir olmadığı, anlamın sesten önce dağıldığı bir yerde durur. Persona, insanın kendini anlatma ihtiyacının yavaş yavaş çöktüğü bir eşiktir. Burada sorun kim olduğumuz değildir. Sorun, kim olduğumuzu söyleme biçimimizin bize ait olup olmadığıdır. Film şunu ima eder: İnsan, çoğu zaman kendisi değildir. Sadece alışılmış bir düzendir. Konuşma kalıpları, yüz ifadeleri, t

1994 — Bela Tarr Filme Bakış, Sátántangó. Film , dinmeyen yağmurun altında uzayıp giden bir yürüyüşün ağırlığını taşır. Hiç acele etmez, çünkü gidecek bir yer yoktur. Zaman burada ısrarcıdır. Yürür, bekler, durur ama asla kendini hızlandırmaz. Burada insanlar değil, beklentiler yaşar. Köhne bir topluluk, rüzgârla gelen bir haberi, belki bir kurtarıcıyı bekler. Umudun ve güvensizliğin aynı anda filizlendiği bir toprak parçasında. Her şey rutubet kokar. Mekânlar, yüzler, sessiz

1988 — Theo Angelopoulos Filme Bakış, Landscape in the Mist. Bu film bir yolculuk anlatır. Ama varılacak bir yer göstermez. Yürümek vardır. Ama ulaşmak yoktur. Landscape in the Mist, çocukların bir babayı arayışını değil, insanın eksik olanı tamamlama arzusunu kayda alır. Burada baba bir kişi değildir. Bir boşluktur. Ve boşluk, film boyunca sis gibi kalır. Angelopoulos zamanı uzatmaz. Zamanı serbest bırakır. Çocuklar yürür. Dünya ağırdır. Yetişkinler suskundur. Hiç ki