Sátántangó (1994)

Béla Tarr’ın Sátántangó filmi, insanın umutla çamur arasında sıkışıp kaldığı, zamanın ağır ağır aktığı hipnotik bir karanlığı anlatır. Terk edilmiş bir köyde, durmadan yağan yağmurun altında, sis ve ıslaklık içinde geçen hayatlar, yalnızca gri manzaraları değil, ruhun derinlerdeki boşluğunu ve sessiz çöküşünü de hissettirir.